Zakaźne martwicowe zapalenie jelit u prosiąt

Zakaźne martwicowe zapalenie jelit wywołane przez infekcję Clostridium perfringens  typu C występuje w zasadzie we wszystkich krajach objętych intensywną produkcją trzody chlewnej.

Zachorowania prosiąt ssących następują zwykle w pierwszych dniach po oproszeniu, czasami w wieku 2-4 tygodni. Jeśli jedno prosię jest zainfekowane krwotoczno-martwicowym zapaleniem jelit, przeciętnie  50% ssących prosiąt jest również zarażonych. Współczynnik śmiertelności wśród chorych osobników często wynosi 100%. 

Clostridium perfringens typu C u prosiąt ssących występuje tuż po porodzie.  Bakterie atakują błonę śluzową jelita cienkiego, gdzie się namnażają co prowadzi do martwicy tkanki błony śluzowej łącznie z wylewem do krwi do jelit. W przypadku przedłużonego trwania choroby, powstają dyfterytopodobne, pręgowane, grube błony na zainfekowanej błonie śluzowej jelita.

Występowanie krwotoczno-martwicowego zapalenie jelit w miocie trzody chlewnej uzależnione jest od równowagi pomiędzy ilością przeciwciał uzyskanych w procesie uodpornienia a ilością inhibitora trypsyny w siarze. Niestety, w praktyce nie można wyznaczyć tej równowagi. Efekt uodpornienia przeciwko krwotoczno-martwicowemu zapaleniu jelit jest również zależny od zewnętrznego środowiska oraz od wskaźnika wymiany loch w stadzie. Im większe ryzyko infekcji oraz im większa liczba wprowadzonych do hodowli loch w każdym roku, tym większe zapotrzebowanie na skuteczne działanie szczepionek.

W związku z tym, należy również zauważyć, że nie jest możliwe używanie szczepionek by zrekompensować złe warunki pomieszczeń inwentarskich, nieadekwatne czyszczenie oraz dezynfekcję.

Przypadki nagłego wystąpienia krwotoczno-martwicowego zapalenie jelit są powszechnie znane, mimo regularnych szczepień. Występują one w zróżnicowanym stopniu po porodzie. Zaobserwowano w ciągu ostatnich lat, że czas wystąpienia choroby zmienił się i infekcja pojawia się często w drugim i kolejnych tygodniach życia.

Może być wiele przyczyn dla wyjaśnienia tej zmiany, włączając nieefektywność szczepienia lub fizjologia maciory – w szczególności loszki mogą produkować zbył małą liczbę przeciwciał; wreszcie, również ryzyko infekcji odgrywa tutaj ważną rolę.

Naukowe badania skuteczności